In Japan wordt web accessibility compliance niet echt als verplicht beschouwd. Toch is het bewustzijn dat dit belangrijk is, de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen.
Zoals u weet, is sinds april 2024 de Wet Gelijke Behandeling van Personen met Beperkingen herzien, waardoor het voor particuliere bedrijven nu verplicht is om "redelijke aanpassingen" voor mensen met beperkingen te bieden. Hoewel deze wet geen specifieke normen of verplichtingen vastlegt, groeit in de hele maatschappij het besef dat deze aanpassingen "vanzelfsprekend" moeten zijn, ongeacht of er sancties zijn of niet.
Accessibility is niet iets speciaals, maar een natuurlijke inspanning die zich verspreidt om diensten aan meer mensen te leveren.
Hoe staat het dan met het bewustzijn en de naleving van accessibility in het buitenland?
Vergeleken met representatieve landen als de Verenigde Staten, de EU en Canada, worden de verschillen met de situatie in Japan duidelijk.
Web accessibility in Japan
Web accessibility compliance in Japan is vooral gebaseerd op JIS X 8341-3:2016. Deze standaard is opgesteld met WCAG 2.0 als referentie, en bij toekomstige JIS-herzieningen wordt aanbevolen om aan WCAG 2.2 te voldoen.
Het Japanse ministerie van Binnenlandse Zaken stelt een controletool genaamd miChecker beschikbaar om naleving van deze JIS (WCAG 2.0) te ondersteunen.
miChecker is een toegankelijkheidsdiagnoseringsprogramma dat automatisch de aspecten controleert die mechanisch kunnen worden beoordeeld. Omdat er echter veel items zijn die niet kunnen worden gedekt, is uiteindelijk menselijk oordeel nodig — en dit wordt vaak over het hoofd gezien.
Bovendien is "redelijke aanpassingen" onder de Anti-Discriminatiewet voor personen met beperkingen een groot wettelijk uitgangspunt, maar wat betreft webtoegangsgeschiedenis zijn er geen specifieke normen of naleefplichten duidelijk vastgelegd, en openbaarmaking van nalevingsstatus is niet verplicht. Dit zorgt voor duidelijke verschillen met het buitenland (zoals Amerika en de EU), waar wel duidelijke wettelijke verplichtingen en openbaarmakingssystemen gelden.
Ook voor rapportageformaten is Japan optioneel. Er is een VPAT (Voluntary Product Accessibility Template), waarop gebaseerde informatietoegankelijkheid zelfbeoordelingsformat (Japanse VPAT) beschikbaar, maar deze is momenteel niet wijdverbreid.
Webtoegangsgeschiedenis in Amerika
In Amerika is op basis van Afdeling 508 van de Rehabilitatiewet vereist dat federale overheidsinstanties toegankelijkheid naleven bij de aankoop van informatiecommunicatietechnologie (ICT).
Normen voldoen aan WCAG 2.0 AAen naleving van WCAG 2.1 AA wordt aanbevolen.
In de particuliere sector is het risico op rechtszaken op basis van de wet op personen met handicaps (ADA) hoog, waardoor webtoegangsgeschiedenis actief wordt nagestreefd.
Veel bedrijven creëren een VPAT (Voluntary Product Accessibility Template) om nalevingsrisico's te vermijden en tonen hun conformiteitsstatus aan via ACR (Accessibility Conformance Report). Met VPAT evalueren zij elke succeskriterium als Supports (conform), Partially Supports (gedeeltelijk conform), Does Not Support (niet conform), Not Applicable (niet van toepassing) of Not Evaluated (niet geëvalueerd), documenteren hun redenen in detail, en publiceren dit als ACR.
Terwijl zij gebruikmaken van automatische testtools als axe-core en WAVE, benadrukken zij dat menselijk oordeel en gedetailleerde beoordeling uiteindelijk van belang zijn.
Dit staat in contrast met Japan, waar mechanische controle centraal staat.
Webtoegangsgeschiedenis in de EU
In de EU worden op basis van de Richtlijn toegankelijkheid van het web (EU Web Accessibility Directive) organisaties verplicht om aan
EN 301 549 te voldoen, een technische norm die gericht is op WCAG 2.1 AA conformiteit voor websites en mobiele apps van de publieke sector. Een belangrijk kenmerk is de verplichting tot het publiceren van een toegankelijkheidsverklaring (Accessibility Statement).
Deze verklaring is vergelijkbaar met een uitgebreide toegankelijkheidspolicy zoals in Japan, en moet gedetailleerde informatie bevatten over de toegankelijkheidsstatus van de website, niet-compatibele onderdelen en beschikbare alternatieven. Organisaties zijn ook verplicht een feedbackmechanisme aan te bieden waarmee gebruikers problemen kunnen melden.
Het grote verschil met het Japanse beleid, dat testresultaten publiceert, is dat de EU-verklaring nadruk legt op een direct rapportagesysteem voor gebruikers om problemen aan te geven.
De verklaring geeft aan welke onderdelen niet in overeenstemming zijn met de WCAG-normen, met specifieke focus op de meest kritieke en gevolgenrijke discrepanties. Voor elk probleem worden de redenen uitgelegd en toekomstige verbeteringsplannen duidelijk beschreven.
Daarnaast trad op 28 juni 2025 de Europese toegankelijkheidswet (European Accessibility Act: EAA) in werking. Deze wet verplichtet niet alleen de publieke sector, maar ook bepaalde private ondernemingen die zakendoen op de EU-markt, om hun producten en diensten toegankelijk te maken. E-commercesites, bankdiensten, e-books en passagiervervoerdiensten vallen onder deze wet en moeten ook voldoen aan WCAG 2.1 AA. Organisaties moeten een EU-conformiteitsverklaring (EU Declaration of Conformity) opstellen die aantoont dat zij aan de EAA voldoen.
Webtoegankelikheid in Canada
De federale wet ACA (Accessible Canada Act, 2019), aangenomen in 2019, vormt het belangrijkste kader voor webtoegankelikheid. Een groot kenmerk van deze wet is dat zij, net als de EU Web Accessibility Directive, EN 301 549 als technische norm hanteert.
Onder de ACA moeten overheidsinstanties en bepaalde private bedrijven (banken, telecombedrijven, openbaar vervoer, enz.) een toegankelijkheidsbeleid voor de hele organisatie opstellen en de voortgang regelmatig indienen als een toegankelijkheidsconformiteitsrapport bij de regering.
Hoewel dit rapport niet altijd voor gebruikers openbaar hoeft te zijn, wordt het in de praktijk often gepubliceerd als een Accessibility Statement, waarin voor het webgedeelte de WCAG 2.1 AA-naleving wordt aangegeven.
Naast de federale wet kunnen provincies, zoals Ontario met de AODA (Accessibility for Ontarians with Disabilities Act), hun eigen regels stellen. De AODA verplicht organisaties in de publieke sector en grote private ondernemingen om aan WCAG 2.0 AA te voldoen (WCAG 2.1 AA wordt aanbevolen) en vereist het opstellen en publiceren van een toegankelijkheidsconformiteitsrapport en, voor grote organisaties, een meerjarig toegankelijkheidsplan.
Ontario legt nadruk op meer dan alleen geautomatiseerde testtools; gebruikerstesten met werkelijk gebruikers met beperkingen hebben veel aandacht. Onderwijsinstellingen zoals de Universiteit van Toronto bieden praktische richtlijnen voor ontwikkelaars, gericht op betere toegankelijkheid op basis van echte gebruikerservaringen.
Samenvatting
In vergelijking met toonaangevende landen op het gebied van webtoegankelikheid is Japan nog vooral gericht op 'inspanningen' en 'vrijwilligheid'.
Echter, door de herziening van de Disability Discrimination Prevention Act en groeiend maatschappelijk bewustzijn, is het zeer waarschijnlijk dat Japan in de toekomst naar meer concrete verplichtingen en openbaarmakingsregelingen zal gaan.
Hoewel het belangrijk is om web accessibility als een taak aan te pakken, is het eigenlijk veel meer dan dat: het is een natuurlijke manier om je service aan meer mensen beschikbaar te stellen.
Als je nu al stap voor stap gaat beginnen met implementatie, kun je in de toekomst soepel omgaan met veranderingen. Bovendien kan het ervoor zorgen dat gebruikers jouw site kiezen omdat deze 'veilig en betrouwbaar' aanvoelt.
'Ik doe het omdat het verplicht is' in plaats van 'Ik doe het omdat ik meer mensen wil bereiken'.
Dit soort positieve instelling naar web accessibility is steeds belangrijker aan het worden!
Liberogic's web accessibility diagnostische service
Liberogic biedt een web accessibility diagnostische service.
Het bijzondere van deze service is dat we professionele diagnoses uitvoeren die gericht zijn op naleving van internationale standaarden.
We gebruiken miChecker niet, maar werken met onze eigen checklist die WCAG 2.0 A tot WCAG 2.2 AAA ondersteunt. Met behulp van tools zoals axe-core controleren we grondig ook de onderdelen waarvoor menselijk oordeel essentieel is, zodat we problemen kunnen identificeren en gedetailleerde aanpassingsrichtlijnen kunnen geven.
Bovendien ondersteunen we het VPAT-formaat en kunnen we samen met het testrapport ook een Accessibility Conformance Report (ACR) verstrekken.
Natuurlijk kunt u niet alleen op de diagnose rekenen — we helpen u ook graag met het creëren en ontwikkelen van toegankelijke websites zonder afbreuk te doen aan de creatieve kwaliteit!
Als lid van de IAAP (International Association of Accessibility Professionals) ondersteunt Liberogic de realisatie van echte web accessibility — niet slechts formele naleving.
Vanuit DTP de wereld van het web in gestapt en merkte al snel dat hij markering, frontend, directie en accessibility allemaal beheerst — een echte 'meester van techniek'. Sinds de oprichting van Liberogic een multitalent en inmiddels een levend naslagwerk in het bedrijf. Tegenwoordig is hij geïnteresseerd in de vraag "Kunnen we accessibility-implementatie meer aan AI overlaten?" en experimenteert hij graag met efficiëntie via prompts. Zowel technisch als mentaal nog volop in ontwikkeling.
Futa
IAAP-gecertificeerd webtoegankelijkheidsspecialist (WAS) / Opmaakingenieur / Frontend-ingenieur / Webdirecteur