Wat een webprofessional leerde van "Dialogue in the Dark"

Een webervaring die voor iedereen prettig is

Het internet is een belangrijke plek waar iedereen op een gemakkelijke manier informatie kan vinden en contact kan leggen. Kleine verschillen in ontwerp of functionaliteit bepalen echter of iemand er soepel gebruik van kan maken.

Sinds april 2024 is het op grond van de "Wet gelijke behandeling van mensen met een handicap" verplicht voor bedrijven en overheidsinstanties om redelijke aanpassingen te bieden. Daarmee neemt het belang van webtoegankelijkheid steeds verder toe.

Liberogic zet zich in voor een "webervaring die voor iedereen goed bruikbaar is" en werkt aan webtoegankelijkheid. We volgen de internationale WCAG-richtlijnen, de Japanse norm "JIS X 8341-3:2016" en de meest recente richtlijnen van de Digitale Agentschap en het Ministerie van Binnenlandse Zaken, en besteden aandacht aan elk detail, van structuur en ontwerp tot codering.

De zakelijke website van Liberogic voldoet aan de toegankelijkheidsnorm WCAG 2.2 AA en staat ook vermeld in de Accessible Website Gallery van Torque. Bedankt daarvoor!

Ook al denken wij als makers dat we de implementatietechnieken begrijpen, dan kunnen we ons alleen maar voorstellen wat mensen met een handicap denken, waarmee ze worstelen en waarom ze het moeilijk hebben.

Als professionals op het gebied van webtoegankelijkheid wilden we ons begrip verdiepen. Daarom zijn alle teamleden van ons bedrijf, als onderdeel van een training, deelgenomen aan "Dialogue in the Dark", een ervaring waarbij je de wereld kunt ervaren zoals mensen met een visuele beperking die zien.

Dialogue in the Dark

Hebt u ooit iets anders dan met uw ogen gezien?

Dialog in the Dark is een sociaal entertainmentconcept waarbij je, onder begeleiding van een slechtziende gids, een volledig lichtloze "100% pure duisternis" ervaart en andere zintuigen en vormen van communicatie ontdekt.

https://did.dialogue.or.jp/

Het begint met het kiezen van een witte stok, het hulpmiddel dat slechtziende mensen dagelijks gebruiken. Met die stok als houvast beleef je in een pikdonkere ruimte allerlei ervaringen, waarbij je vooral op je andere zintuigen vertrouwt.

Zonder zicht kon ik de afstand tot anderen niet inschatten en had ik geen idee hoe groot de ruimte was of waar ik precies stond. Ik was bang dat ik ergens tegenaan zou lopen. Het maakte me echt besef hoeveel ik in het dagelijks leven op mijn ogen vertrouw.

Omdat het zicht ontbreekt, is communicatie met anderen volledig afhankelijk van je stem. Wat me opviel, was hoe iedereen vanzelf begon te waarschuwen: "Hier staat een ●●" of "Pas op, het is gevaarlijk!"

Voor de teamleden was het een eerste keer en die was vol verrassingen. Ze hebben veel inzichten en lessen meegenomen. Hieronder delen we een paar van hun ervaringen.

Mevrouw M.
Ik ben sterk bijziend en alles is bij mij wazig. Vormen en letters herken ik vaak niet goed, maar kleuren helpen me om de rest aan te vullen. Door de wereld zonder enig zicht (0) te ervaren, besefte ik hoe groot het verschil is met en zonder zicht.

Mijnheer H.
Ik dacht dat de witte stok vooral bedoeld was om blindengeleidelijnen te herkennen en de ruimte in kaart te brengen. Maar door op de grond te tikken en de stok over het oppervlak te laten glijden, kon ik ook de textuur voelen. Wat een verrassing! Ik realiseerde me hoeveel informatie je via je gehoor én je tastzin krijgt.

Mevrouw O.
Wanneer ik probeer te herinneren wat er in de ruimte was, lijkt het alsof ik het toch heb gezien, terwijl dat niet zo is. Waarschijnlijk zet ik de informatie die ik via de andere zintuigen kreeg om in een beeld, alsof het visuele informatie was.

Via Dialog in the Dark ontdekte ik hoe scherp je zintuigen kunnen worden wanneer je niets ziet, en hoe belangrijk communicatie is.

Er is nog veel meer dat ik zou willen delen, maar omdat we niets willen verklappen, houd ik het hierbij. Probeer het zeker zelf eens uit. Het is het waard!

Tot nu toe zag ik het een beetje als: accessibility wordt steeds belangrijker, dus wordt het ook in webontwerp steeds vaker meegenomen. Nu ik de belang en noodzaak van webaccessibility services echt heb ervaren, wil ik deze ervaring gebruiken om steeds beter webervaringen te bieden die voor elke gebruiker goed bruikbaar zijn!

Opmerking: In dit artikel gebruiken we de term "障害者" (mensen met een handicap). Wij hebben bewust niet de term "障がい者" gebruikt, omdat screenreaders (software die schermtekst voorleest voor mensen met een visuele beperking) deze term in het Japans kunnen voorlezen als "sawarigaisha". Waarvoor onze dank voor uw begrip.